به وبسایت شرکت کفش شهپر خوش آمدید. ورود / ثبت نام

arckben_USru_RU

امروز سه شنبه, ۲۵ مرداد , ۱۴۰۱ | اوقات خوشی داشته باشید!

دلیل کنار گذاشتن کفش های قرون وسطایی چیست؟

در این مقاله از شهپر می خواهیم دلیل کنار گذاشته شدن کفش های قرون وسطایی را بررسی کنیم. با ما همراه باشید.

در سال ۱۴۶۳ لندن کفش های جالب ترین مردان خود را غیر قانونی اعلام کرد. این ارباب های ریز و درشت در مسخره بودنشان مسخره شده بودند و ظاهر کفش هایشان بسیار ناخوشایند بود. این کفش ها به اصطلاح”crakows” نامیده می شدند. سرانجام پادشاه ادوارد چهارم اینگونه کفش ها را به اندازه کافی توهین آمیز دانست تا اینکه بلاخره قانون ممنوعیت این کفش ها را تصویب کرد.

به گفته ربکا شاوکروس، نویسنده کتاب کفش: احتمالا این کفش ها ابتدا در حدود سال ۱۳۴۰ در شهر کراکوف لهستان ظاهر شدند. شاوکروس همچنین به عنوان افسر منابع کفش درموزه و گالری هنر نور تهمپتون در انگلستان ادعا می کند که بزرگترین مجموعه کفش (با ۱۲۰۰۰ جفت) را دارد.

چرا اروپایی های قرون وسطایی اینقدر نسبت به کفش های بلند و نوک تیز حساس شده بودند؟

اروپا از سالهای ۱۲۰۰ با تولید و رواج کفش های پاشنه بلند مواجه شد. اما هرگز کفش ها به این طول در نیامده بودند. اربابان و به میزان کم، خانم های اروپای قرن پانزدهم این کفش ها را به مدت یک قرن می پوشیدند.

کفش های قرون وسطایی - تولیدی کفش شهپر

هر کس که توانایی تهیه این کفش را داشت شیک به نظر می رسید. هر چند کفش های نوک تر برای نجیب زاده ها اختصاص می یافت.

شاوکروس (shawcross) می گوید:” اگر شما مردی با وضعیت و ثروت کافی بودید، می خواستید این موضوع را به رخ بکشید و برای این کار شما باید انگشتان پا را به افراط می کشیدید. این نوع کفش ها بسیار گران قیمت بودند و نمادی از اوقات فراغت، تجملات و عاری از تلاش و کار، به توعی استبداد عملی بودند.

کفاشان این کفش ها را با مواد نرم ارگانیک، اغلب خزه، مو یا پشم پرمی کردند.

شاوکروس می گوید:” بدون پر کردن قسمت نوک تیز، کفش ها کاملا شل و ول بودند.”

به گفته جکی کیلی، مربی ارشد موزه لندن که دارای یکی از چشمگیرترین مجموعه های این نوع کفش هاست. مواد ساخته شده در این کفش ها به صورتی بود که از پیچ و خم شدن نوک کفش در هنگام خیس شدن جلوگیری می کرد.

کفش های قرون وسطایی - تولیدی کفش شهپر

عجیب ترین مدل کفش های قرون وسطایی

یک نمونه ماندگار ناراحت کننده کفش های قرون وسطایی موردی است که در آن از استخوان نهنگ برای سفت کردن نوک کفش استفاده می شد. این کفش های قرون وسطایی در ضمن بسیار سکسی به نظر می رسیدند.

کیلی می گوید بیشتر کفش های مانده از آن دوران از چرم ساخته شده اند اما اروپایی های قرون وسطایی از هر پارچه ممکن استفاده می کردند.

شاوکروس می گوید گرایش ها و مدهای قرون وسطایی به دلیل کندی و طولانی شدن فرهنگ در شهرها و کشورها، در صورت عدم وجود رسانه های گسترده اغلب به مدت یک قرن یا حتی بیشتر طول می کشید. مردم فکر می کردند که انگشتان پا هر چه کشیده تر باشد، مردانه تر و با ابهت تر است. پارلمان انگلیس پوشیدن این کفش ها را بی حرمتی عمومی قلمداد کرد و پا را حتی از این هم فراتر گذاشت تا کلا انواع مختلفی از لباس های تند و زنانه را محدود کند.

شاوکروس می گوید: این یک مد بود و مدها می آیند و می روند تا سال ۱۴۷۵ این نوع کفش های قرون وسطایی کلا ناپدید شدند.